İpli Ali

Sizin hiç "şarkı"nız oldu mu?

Hani, sevdiğiniz ile birlikte "bu bizim", ya da bir radyo programında, şimdi çalınacak olan "benim olsun" dediğiniz? Veya, kulağınıza her çarptığında, sizi bir yerlere, bir zamanlara götüren, yaşadığınız o andan, bir başka zaman dilimine alıp atıveren bir şarkınız var mı?

Vardır belki, ne bileyim.

Benim var, hattâ birden fazla. Ama bu şarkı, ahh, o şarkı:

"… tre guam me sona varia len go ya ha haa…
terine kio haya.
Çe yo vre ka…"


***

İpli Ali...

Bilecik'in delisi. Vücuduna kalın halatlar sarılı, bir kat altı gazeteler, onun da altı parka kumaşı.

Ya bilincinin altı; bilinmez ki, bilinemez ki.

Derler, "İpli Ali ölmüş." Haftasına çıkar Bozhöyük'de. Kimi der, "gördüm Söğüt'de.." kimi, aynı gün pazarda rastladığını söyler Osmaneli'de.

Herkes korkar O'ndan. Kaçar. Deli ya, ipli ya, elbisesi gazete, evi çöp dolu, herhalde kokar ya…

Ne yer, ne içer, ne söyler, kimin umurunda? O, "İpli Ali".. Deli!

Bana fısıldamıştı; "bak bunlar yedi cüceler: Do, re, mi, fa, sol, la, si"

"Şıışşt, kimse duymasın! Onlarla doyarım, birlikte oynarım. Kurcalama!"

"Ahh! Sırtlarına binen sözler olmasa…"

Bebekleri olmayan gözlerine bakamam; ne görür bilemem. O, inatla bana bakar. Kendinden başka hiç kimsenin bilmediği, çözemeyeceği dilde şarkısını söylemeye başlar, kimbilir nerededir, neler yaşar:

"… tre guam me sona varia len go ya ha haa…
terine kio haya.
Çe yo vre ka…"

Yanaştırır dudaklarını kulağıma, önce buz keser tüm bedenim, ürperirim. Ardından bir sıcaklık yayar, tüm vücuduma yüreğim:



"Gamzedeyim, deva…"


Müfit Uzman

09032005