Ben de Güleceğim

Kar düşmüş başımda yansıyan güneşle
ısıtmaya çalışırken yorgun düşlerimi,
bir iftar vakti, kapımı önce çocuğun tıklatacak.
Sen kucağıma sığmayacaksın, dizime o oturacak.

Anlatacak çok bir şeyim olmayacak,
yapamadıklarımdan utanacağım,
yüzüm kızaracak,
saklayacağım.

Soracaksın, görüşmeyeli nasıl olduğumu..
Sızlanacak, nazlanacağım.
Ağrılarımdan söz edecek,
halini belki sonra soracağım,
belki de, sormayı unutacağım.

SSK ötesi güvencem olmanı beklemeyeceğim,
elimden tutmanı da.
Ama seni özleyeceğim,
saçını, gülüşünü, sesini, kokunu da.

Gözümün bebeğisin,
gözbebeğinden anlayacağım, mutlu musun;
dudağının kıvrımından, kirpiğinin ucundan.
Çocuğundan çalacağım haberleri,
evinde rahat mısın, huzurlu musun..

Bir bayram günü, kapımı önce çocuğun tıklatacak
Sen kucağıma sığmayacaksın, dizime o oturacak.
Gözlerin gülüyorsa eğer, o zaman ben de güleceğim,
gözüm arkada kalmadan, rahatça gideceğim.



M.Müfit Uzman
2004-2006